វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិប្បការ
ន. [វិប-ប៉ៈ-កា-រ៉ៈ]
សេចក្ដីមើលងាយ, ការមាក់ងាយ មាក់ថោក; ការធ្វើឱ្យគេប្រទះអន្តរាយ, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក; សេចក្ដីព្យាបាទ; ការធ្វើអាក្រក់ទៅរក; អំពើអាក្រក់ :
សេចក្ដីមើលងាយ, ការមាក់ងាយ មាក់ថោក; ការធ្វើឱ្យគេប្រទះអន្តរាយ, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក; សេចក្ដីព្យាបាទ; ការធ្វើអាក្រក់ទៅរក; អំពើអាក្រក់ :
សេចក្ដីមើលងាយ, ការមាក់ងាយ មាក់ថោក; ការធ្វើឱ្យគេប្រទះអន្តរាយ, ការធ្វើឱ្យគេបានសេចក្ដីទុក្ខពិបាក; សេចក្ដីព្យាបាទ; ការធ្វើអាក្រក់ទៅរក; អំពើអាក្រក់ :
“ធ្វើវិប្បការ, មានវិប្បការ, ប្រទះវិប្បការ។”