វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិប្បដិសារៈ
ន. [វិប-ប៉ៈ-ដិ-សា-រ៉ៈ]
សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយចិត្ត, សេចក្ដីនឹកស្តាយក្រោយ, សេចក្ដីនឹកតូចចិត្ត ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស :
សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយចិត្ត, សេចក្ដីនឹកស្តាយក្រោយ, សេចក្ដីនឹកតូចចិត្ត ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស :
សេចក្ដីក្ដៅក្រហាយចិត្ត, សេចក្ដីនឹកស្តាយក្រោយ, សេចក្ដីនឹកតូចចិត្ត ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស :
“មានវិប្បដិសារៈ។”
អំពើដែលនាំឱ្យមានវិប្បដិសារៈ (អំពើអាក្រក់)។
“”
ចិត្តដែលមានវិប្បដិសារៈ។
“”
ភាពនៃវិប្បដិសារៈ, ដំណើរនឹកស្តាយក្រោយ ព្រោះដឹងខ្លួនជាខុស។
“”