វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិប្បយោគ
ន. [វិប-ប៉ៈ-យោក]
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសចាកគ្នា, ការប្រាសនិរាស; ដំណើរបែកឃ្លាតចាកចេញពីគ្នា :
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសចាកគ្នា, ការប្រាសនិរាស; ដំណើរបែកឃ្លាតចាកចេញពីគ្នា :
សេចក្ដីព្រាត់ប្រាសចាកគ្នា, ការប្រាសនិរាស; ដំណើរបែកឃ្លាតចាកចេញពីគ្នា :
“មានវិប្បយោគ។”
ការព្រាត់ប្រាសចាកបុគ្គលឬរបស់ជាទីស្រឡាញ់។
“”
ការព្រាត់ប្រាសចាកបុត្រ។
“”
ទុក្ខព្រោះការព្រាត់ប្រាស។
“”
ភ័យអំពីការព្រាត់ប្រាស។
“”