វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិព្ភន្តក
ន. [វិប-ភ័ន-តៈ-កៈ] ឬ [វិប-ភ័ន-ដក់]
អ្នកដែលភ័ន្តគំនិត; អ្នកដែលវិលគំនិត, ដែលវិលត្រឡប់ទៅរកខុស។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលភ័ន្តគំនិត; អ្នកដែលវិលគំនិត, ដែលវិលត្រឡប់ទៅរកខុស។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា វិព្ភន្តិកា)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់