វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិមុត្តចិត្ត
ន. [វិ-មុត-តៈ-ចិត]
ចិត្តដែលផុតស្រឡះចាកសេចក្ដីសៅហ្មង (ព.ពុ.) ច្រើនសំដៅលោកុត្តរចិត្តថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ចិត្តដែលផុតស្រឡះចាកសេចក្ដីសៅហ្មង (ព.ពុ.) ច្រើនសំដៅលោកុត្តរចិត្តថ្នាក់ខ្ពស់បំផុត។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អ្នកដែលមានចិត្តផុតស្រឡះចាកសេចក្ដីសៅហ្មងហើយ (ព.ពុ.) សំដៅព្រះខីណាស្រព។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់