វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិលាប
ន. [វិ-លាប]
ដំណើរពោលពាក្យរៀបរាប់ដោយខ្សឹកខ្សួល, ដំណើរយំបូរបាច់ឮខ្លាំងៗ ដោយមានសេចក្ដីស្តាយអាល័យឬដោយមានទុក្ខតូចចិត្តខ្លាំង។
ដំណើរពោលពាក្យរៀបរាប់ដោយខ្សឹកខ្សួល, ដំណើរយំបូរបាច់ឮខ្លាំងៗ ដោយមានសេចក្ដីស្តាយអាល័យឬដោយមានទុក្ខតូចចិត្តខ្លាំង។
ដំណើរពោលពាក្យរៀបរាប់ដោយខ្សឹកខ្សួល, ដំណើរយំបូរបាច់ឮខ្លាំងៗ ដោយមានសេចក្ដីស្តាយអាល័យឬដោយមានទុក្ខតូចចិត្តខ្លាំង។
“”
សំឡេងកងរំពងដោយពិលាប។
“”
សូរពិលាប។
“”
(ម.ព. ពិលាប ផង)។