វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិលោភនៈ
ការល្បួង, លលួង; ដំណើរធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យ (ប្រើជា វិលោភនកម្ម ក៏បាន)។
ការល្បួង, លលួង; ដំណើរធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យ (ប្រើជា វិលោភនកម្ម ក៏បាន)។
ការល្បួង, លលួង; ដំណើរធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យ (ប្រើជា វិលោភនកម្ម ក៏បាន)។
“”
ហេតុដែលបណ្ដាលឱ្យមានវិលោភនៈ។
“”
អាការៈនៃវិលោភនកម្ម។
“”