វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិវរណីយៈ
[វិ-វៈ-រៈ-ណី-យៈ]
អ្វីៗដែលគេគួរបើកចំហ, គួរសម្ងាចឱ្យគេឃើញឬឱ្យគេដឹងច្បាស់ :
អ្វីៗដែលគេគួរបើកចំហ, គួរសម្ងាចឱ្យគេឃើញឬឱ្យគេដឹងច្បាស់ :
អ្វីៗដែលគេគួរបើកចំហ, គួរសម្ងាចឱ្យគេឃើញឬឱ្យគេដឹងច្បាស់ :
“របស់ទាំងនេះជាវិវរណីយៈ; រឿងនុះជាវិវរណីយៈ ពុំគួរលាក់បំបាំងទេ។”
(ព.វ.) សព្ទឬសេចក្ដីដែលទទួលបញ្ជាក់រងតពី វិវរណៈ មក ញ៉ាំងអត្ថន័យឱ្យដាក់ច្បាស់ឡើងទៀត, ដូចជា ល្ងង់ គឺ មិនចេះ, ល្ងង់ ជា វិវរណៈ ខៃជម្រាលមករកគឺ មិនចេះ, មិនចេះ ជា វិវរណីយៈ។
“”
(ម.ព. វិវរណៈ, សទិសសញ្ញា, សមសញ្ញា, ទ្វន្ទ្វសញ្ញា, គតសញ្ញា, អាគតសញ្ញា ផង ព្រោះជាពាក្យទាក់ទងរកគ្នា)។