វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិវេក
ដែលស្ងាត់។
ដែលស្ងាត់។
ដែលស្ងាត់។
“”
សេចក្ដីស្ងាត់; ការស្ងាត់ចាកអារម្មណ៍សៅហ្មង; ការពិចារណាឃើញសេចក្ដីពិត។
“”
សេចក្ដីស្ងាត់ចិត្ត។
“”
ឋានស្ងាត់។
“”
ភាវៈស្ងាត់។
“”
(ម.ព. វិវេកដ្ឋាន)។
“”
អារម្មណ៍ស្ងាត់ (ចាកសេចក្ដីសៅហ្មង) (ព.ពុ.)។
“”