វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសាមញ្ញ
គុ. [វិ-សា-ម៉ាញ់]
ដែលប្លែកពីធម្មតាឬពីសព្វដង; ដែលខុសប្រក្រតី; ដែលមិនមែនជាសាធារណៈ, មិនទូទៅ។
ដែលប្លែកពីធម្មតាឬពីសព្វដង; ដែលខុសប្រក្រតី; ដែលមិនមែនជាសាធារណៈ, មិនទូទៅ។
ដែលប្លែកពីធម្មតាឬពីសព្វដង; ដែលខុសប្រក្រតី; ដែលមិនមែនជាសាធារណៈ, មិនទូទៅ។
“”
ហេតុឬដំណើរប្លែកពីសព្វដង។
“”
នាមដែលមិនទូទៅ (អសាធារណនាម)។
“”
លក្ខណៈប្លែកពីធម្មតា, ពីប្រក្រតី។
“”
(ម.ព. វិសាមញ្ញការណ៍)។
“”
សេចក្ដីរាយការណ៍វិសាមញ្ញ, ការប្រជុំវិសាមញ្ញ, សេចក្ដីរាយការណ៍វិសាមញ្ញ, ការប្រជុំវិសាមញ្ញ គឺសន្និបាតពិសេស, សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស, ការប្រជុំពិសេសខុសពីធម្មតា, ខុសពីប្រក្រតី (ដែលផ្ទុយពី សាមញ្ញ)។
“”
(ព.ផ្ទ. សាមញ្ញឬសាមាន្យ)។