វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសាល
គុ. [វិ-សាល]
ទូលាយ; ធំ; ប្រសើរ :
ទូលាយ; ធំ; ប្រសើរ :
ទូលាយ; ធំ; ប្រសើរ :
“មនុស្សវិសាលសន្តាន។”
(ម.ព. វិសាលគ្រឹះ)។
“”
(ម.ព. វិសាលសន្តាន)។
“”
ផ្ទះទូលាយ, ផ្ទះធំទូលាយ។
“”
ទីទូលាយ។
“”
ភាពទូលាយ រង្វង់គ្របដណ្ដប់ ព្រំដែនឬទំហំនៃអ្វីមួយ។
“”
សន្តានចិត្តទូលាយ; ដែលមានសន្តានចិត្តទូលាយ។
“”
(ម.ព. ពិសាល ផង)។