វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសុទ្ធ
បរិសុទ្ធ, ស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល។
បរិសុទ្ធ, ស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល។
បរិសុទ្ធ, ស្អាតវិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥតមន្ទិល។
“”
អំពើបរិសុទ្ធ។
“”
ចិត្តដែលឥតមន្ទិល។
“”
ញាណបរិសុទ្ធ; អ្នកដែលមានញាណដ៏បរិសុទ្ធ :
“ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធវិសុទ្ធញ្ញាណ។”
សន្តានដ៏បរិសុទ្ធ; អ្នកដែលមានសន្តានបរិសុទ្ធ, អ្នកមានអំពើដ៏ស្អាត។
“”
(ម.ព. ពិសុទ្ធ ផង)។