វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសេសន
គុ. [វិ-សេ-សៈ-ណៈ]
ដែលប្រាប់លក្ខណៈ; ដែលជាជំនួយគេ។
ដែលប្រាប់លក្ខណៈ; ដែលជាជំនួយគេ។
ដែលប្រាប់លក្ខណៈ; ដែលជាជំនួយគេ។
“”
ការធ្វើឱ្យផ្សេងគ្នា, ឱ្យប្លែកគ្នា; ការធ្វើឱ្យច្បាស់លាស់, ឱ្យជាក់លាក់។
“”
(ព.វ.) គុណសព្ទឬតុល្យាធិករណៈ គឺសព្ទដែលប្រាប់លក្ខណៈរបស់នាមនាម ប្រើជាជំនួយនាមនាម, ដូចជា ផ្ទះតូចទាប; តូច និង ទាប ជាវិសេសនៈរបស់ ផ្ទះ។
“”