វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសេសានុមាន
គុ. [វិ-សេ-សា-នុ-ម៉ាន]
វិធីបង្ហាញពីដំណើរនៃការប្រើភស្ដុតាង ដើម្បីឈានទៅរកការសន្និដ្ឋានមួយដ៏ទូលំទូលាយ ដែលជាការពិចារណាឆ្ពោះទៅរកការពន្យល់មួយសមហេតុផលបំផុត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វិធីបង្ហាញពីដំណើរនៃការប្រើភស្ដុតាង ដើម្បីឈានទៅរកការសន្និដ្ឋានមួយដ៏ទូលំទូលាយ ដែលជាការពិចារណាឆ្ពោះទៅរកការពន្យល់មួយសមហេតុផលបំផុត។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់