វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិសោធន
ន. [វិ-សោ-ធៈ-ណៈ]
ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឱ្យឃើញពិត។
ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឱ្យឃើញពិត។
ការសម្អាត, ជម្រះ, រម្លីងសេចក្ដី; ការល្បងមើល, ការពិនិត្យឬសាកមើលឱ្យឃើញពិត។
“”
ហេតុនៃការពិសោធន៍, ហេតុដែលត្រូវពិសោធន៍។
“”
កិច្ចដែលត្រូវពិនិត្យ, ដែលត្រូវសាកមើលឱ្យឃើញពិត។
“”
ភាវៈឬបែបពិសោធន៍។
“”
(ម.ព. ពិសោធ, ពិសោធន៍)។