វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិស្វនាថ
ន. [វិះ-ស្វៈ-នាត]
អ្នកដែលជាទីពឹងឬពំនាក់របស់មនុស្សសត្វទូទៅ; ព្រះសិវៈ (ហៅតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលជាទីពឹងឬពំនាក់របស់មនុស្សសត្វទូទៅ; ព្រះសិវៈ (ហៅតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់