វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិស្សម
ន. [វិះ-សៈ-ម៉ៈ]
ការសម្រាក; ការឈប់សម្រាក, ដំណើរឈប់ (មិនធ្វើការ) ; ការសំណាក់។
ការសម្រាក; ការឈប់សម្រាក, ដំណើរឈប់ (មិនធ្វើការ) ; ការសំណាក់។
ការសម្រាក; ការឈប់សម្រាក, ដំណើរឈប់ (មិនធ្វើការ) ; ការសំណាក់។
“”
ទីសម្រាប់ឈប់សម្រាក; ទីសម្រាប់សំណាក់; ទីសម្រាប់ចត, ទីសំចត។
“”
រោងសម្រាប់សំណាក់, សាលាសំណាក់។
“”
ការឈប់ច្បាំង, ការស្ងប់សឹក; ប្រទេសដែលស្ងប់ ឥតចម្បាំង។
“”
(ម.ព. វិស្សមមាល)។
“”