វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិហង្គ
ន. [វិ-ហង់]
(ម.ព. វិហគ)។
(ម.ព. វិហគ)។
(ម.ព. វិហគ)។
“”
គ្រឿងចក្រឬយន្តសម្រាប់ទៅតាមអាកាស (អាកាសយាន)។
“”
ជនអ្នកទៅតាមអាកាសបាន, អ្នកជិះយន្តហោះ (អាកាសយានិក)។
“”
(ម.ព. វិហង្គយាន)។
“”
(ម.ព. វិហង្គយានារោហក)។
“”
(ម.ព. វិហង្គចក្រ)។
“”
អាកាសយាន។
“”
ទី, កន្លែងសម្រាប់យន្តហោះឡើងចុះឬសម្រាប់ចតយន្តហោះ។
“”
(ម.ព. វិហង្គយានសាលា)។
“”
រោងដាក់យន្តហោះ។
“”
អ្នកជិះយន្តហោះ។
“”
(ម.ព. វិហង្គយានារោហក)។
“”
(ម.ព. វិហង្គពាហនៈ)។
“”
បក្សី, ពួកបក្សី (ទូទៅ)។
“”
(បើស្ត្រីជា វិហង្គយានារោហិកា។ ម.ព. អាកាស ផង)។