វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វីរិយ
ន. [វី-រិយ]
ព្យាយាម, តេជះ; តេជដៃ។
ព្យាយាម, តេជះ; តេជដៃ។
ព្យាយាម, តេជះ; តេជដៃ។
“”
កម្លាំងព្យាយាម។
“”
ភាព, បែបបទ នៃព្យាយាម។
“”
(ម.ព. វីរិយវន្ត)។
“”
ដែលមានវីរិយៈ; អ្នកមានព្យាយាម។
“”
(ម.ព. វីរិយវន្ត)។
“”
(ម.ព. វីរិយសម្បទា)។
“”
(ម.ព. វីរិយសម្ប័ទ)។
“”
ការបរិបូណ៌ដោយព្យាយាម។
“”
(ម.ព. វីរិយារម្ភ)។
“”