វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វីវរ
ធ្វើឱ្យទាស់ការ, ឱ្យទាស់ដំណើរ, ឱ្យទាស់ទំនង; ដែលនាំឱ្យវីវក់, ឱ្យវរវឹក, ឱ្យច្របូកច្របល់ :
ធ្វើឱ្យទាស់ការ, ឱ្យទាស់ដំណើរ, ឱ្យទាស់ទំនង; ដែលនាំឱ្យវីវក់, ឱ្យវរវឹក, ឱ្យច្របូកច្របល់ :
ធ្វើឱ្យទាស់ការ, ឱ្យទាស់ដំណើរ, ឱ្យទាស់ទំនង; ដែលនាំឱ្យវីវក់, ឱ្យវរវឹក, ឱ្យច្របូកច្របល់ :
“កុំវីវរអី!; ធ្វើវីវរខូចអស់!”