វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វឹកវរ
កិ., គុ.កិ. [វឹក-វ]
វរវឹក, ធ្វើឱ្យច្រឡំបល់, ឱ្យទាស់ការ; ច្របូកច្របល់ :
វរវឹក, ធ្វើឱ្យច្រឡំបល់, ឱ្យទាស់ការ; ច្របូកច្របល់ :
វរវឹក, ធ្វើឱ្យច្រឡំបល់, ឱ្យទាស់ការ; ច្របូកច្របល់ :
“នាំវឹកវរ, ធ្វើវឹកវរ។”
(ម.ព. វរ{¥¥}១{££} ផង)។