វុឌ្ឍិ

សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់, ដុះដាល, បរិបូណ៌; ការកើតកាលវាលគុម្ព :

(ម.ព. វុឌ្ឍិជន្ម)។

សេចក្ដីចម្រើនដោយទ្រព្យ។

សេចក្ដីចម្រើនដោយបុណ្យ។

សេចក្ដីចម្រើនកម្លាំង។

សេចក្ដីចម្រើនភោគៈ។

សេចក្ដីចម្រើនដោយយស, ដោយបរិវារ។

ការចម្រើនលាភ។

(ម.ព. វុឌ្ឍិពរ)។

អំពើដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។

ហេតុដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន, ហេតុនៃសេចក្ដីចម្រើន។

កាលឬសម័យដែលមានសេចក្ដីចម្រើន។

អាយុដែលចម្រើនឬសេចក្ដីចម្រើនអាយុ។

ធម៌ឬសភាវៈដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។

ពរដ៏ចម្រើន ឬសេចក្ដីចម្រើនដោយពរ។

ភាព, បែបបទ, ដំណើរដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។

(ម.ព. វុឌ្ឍិកាល)។

សេចក្ដីចម្រើនឬការបរិបូណ៌ដោយសីល។

សេចក្ដីចម្រើនដោយសុខ។