វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វុត្តពីជ
ន. [វុត-តៈ-ពីជ] ឬ [វុត-តៈ-ពេច]
ពូជ (ដំណាំ) ដែលបណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ រួចហើយ; ពូជសម្រាប់បណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពូជ (ដំណាំ) ដែលបណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ រួចហើយ; ពូជសម្រាប់បណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់