វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេទយិតភាព
ន. [វេ-ទៈ-យិ-តៈ-ភាប]
ភាពដែលដឹងនូវសម្ផស្សភ្លាមៗ, ភាពដែលទទួលនូវអារម្មណ៍យ៉ាងឆាប់បំផុត :
ភាពដែលដឹងនូវសម្ផស្សភ្លាមៗ, ភាពដែលទទួលនូវអារម្មណ៍យ៉ាងឆាប់បំផុត :
ភាពដែលដឹងនូវសម្ផស្សភ្លាមៗ, ភាពដែលទទួលនូវអារម្មណ៍យ៉ាងឆាប់បំផុត :
“អណ្ដាតមានវេទយិតភាពជាងស្បែក។”
(សេ.ហិ.) ភាពងាយប្រែប្រួលនៃសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចនៅពេលដែលមានការកើតឡើងនូវហេតុបច្ច័យអ្វីមួយ :
“កំណើនសេដ្ឋកិច្ចមានវេទយិតភាពដោយសារបម្រែបម្រួលអត្រាការប្រាក់ ឬអត្រាអតិផរណា។”