វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេនេយ្យ
អ្នកដែលគួរទូន្មានបាន; អ្នកដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន; ច្រើនហៅ វេនេយ្យជន, សត្ត ឬ សត្វ ជនឬសត្វដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលគួរទូន្មានបាន; អ្នកដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន; ច្រើនហៅ វេនេយ្យជន, សត្ត ឬ សត្វ ជនឬសត្វដែលពុទ្ធាទិបណ្ឌិតល្មមទូន្មានបាន :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ក្រាលសំណាញ់ញាណប្រមើលមើលឧបនិស្ស័យនៃវេនេយ្យសត្វ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់