វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេយ្យាវច្ច
ន. [វៃ-យា-វ័ច-ចៈ]
ការខ្វល់ខ្វាយ, ការខ្នះខ្នែង, ការមិនប្រចាំគ្នា, ការយកចិត្តទុកដាក់។
ការខ្វល់ខ្វាយ, ការខ្នះខ្នែង, ការមិនប្រចាំគ្នា, ការយកចិត្តទុកដាក់។
ការខ្វល់ខ្វាយ, ការខ្នះខ្នែង, ការមិនប្រចាំគ្នា, ការយកចិត្តទុកដាក់។
“”
ការប្រឹងប្រែងធ្វើកិច្ចការដោយយកចិត្តទុកដាក់ពីចិត្តឯង។
“”
អ្នកខ្នះខ្នែងធ្វើការកិច្ចការ; អ្នកធ្វើការបម្រើបម្រាស់ដោយយកចិត្តទុកដាក់មិនមើលបំណាំ, មិនប្រចាំគ្នា។
“”
ប្រយោជន៍ឬបុណ្យដែលកើតមានព្រោះការខ្វល់ខ្វាយធ្វើ។
“”
(ម.ព. វេយ្យាវច្ចមយៈ)។
“”
(ម.ព. វេយ្យាវច្ចមយៈ)។
“”
(ម.ព. បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ ផង)។