វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេស្សៈ
ន. [វេស-សៈ]
អ្នកជំនួញ; មនុស្សក្នុងវណ្ណៈ ឬ កុលវគ្គ ទី ៣, មនុស្សពូជព្រៃងារ។
អ្នកជំនួញ; មនុស្សក្នុងវណ្ណៈ ឬ កុលវគ្គ ទី ៣, មនុស្សពូជព្រៃងារ។
អ្នកជំនួញ; មនុស្សក្នុងវណ្ណៈ ឬ កុលវគ្គ ទី ៣, មនុស្សពូជព្រៃងារ។
“”
ត្រកូលវេស្សៈ (ហៅ វង្សវេស្សៈក៏បាន) :
“វេស្សវង្ស។”
(ម.ព. វេស្សកូល)។
“”
(ម.ព. វណ្ណឬវណ្ណៈ{¥¥}២{££})។