វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេហា
ន. [វេ-ហា]
អាកាស, មេឃ :
អាកាស, មេឃ :
អាកាស, មេឃ :
“កណ្ដាលវេហា, ព្ធដ៏វេហាស៍ (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ) អាកាសយាន ទើបតែកើតមាន សម័យជាន់ក្រោយ ហោះខ្ពស់អណ្ដែត ត្រសែតលឿនលយ ទទឹងបណ្ដោយ កណ្ដាលវេហា។”
សូរសព្ទកងរំពងឬគគ្រុមគគ្រេងក្នុងអាកាស (សូរផ្គរឬសូររន្ទះ)។
“”