វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វេះ
កិ. [វេស]
គេចមិនឱ្យចួប, ដោះខ្លួនចេញមិនឱ្យឃើញ :
គេចមិនឱ្យចួប, ដោះខ្លួនចេញមិនឱ្យឃើញ :
គេចមិនឱ្យចួប, ដោះខ្លួនចេញមិនឱ្យឃើញ :
“វេះមិនមកផ្ទះ, វេះមិនចូលសាលារៀន។”
វេះក្នុងការលាក់ខ្លួនលបមើលម្ដងៗ ដោយអាការៈមុខដូចគេខម។
“”
គេចមិនបង់ពន្ធ។
“”
គេចបាត់។
“”
គេចមុខមិនឱ្យចួប។
“”
វេះគេចវាង។
“”
(និយាយថា វៀះ ក៏មាន)។