វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វែកឱ
កិ. [វែក-អោ]
សិតសក់វែកញែកចំកណ្ដាលផាត់ចេញទៅខាងទាំងពីរស្មើភាគ :
សិតសក់វែកញែកចំកណ្ដាលផាត់ចេញទៅខាងទាំងពីរស្មើភាគ :
សិតសក់វែកញែកចំកណ្ដាលផាត់ចេញទៅខាងទាំងពីរស្មើភាគ :
“សិតសក់វែកឱ។”
ដែលវែកចំកណ្ដាលហើយផាត់ចេញទៅទាំងសងខាង (សក់) :
“សក់វែកឱ គឺសក់ដែលសិតវែកឱ។”