វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វោ!
ឧ. [វោ]
ឱ!, យើ!; ពាក្យលាន់មាត់ដោយអស្ចារ្យ ឬដោយភ្ញាក់ស្មារតី :
ឱ!, យើ!; ពាក្យលាន់មាត់ដោយអស្ចារ្យ ឬដោយភ្ញាក់ស្មារតី :
ឱ!, យើ!; ពាក្យលាន់មាត់ដោយអស្ចារ្យ ឬដោយភ្ញាក់ស្មារតី :
“វោ! ល្អណាស់តើ!; ព្រះឥន្ទ្រលាន់ព្រះឱស្ឋថា វោ! អ្នកណាហ្ន៎ ញ៉ាំងអញឱ្យឃ្លាតចាកទី!”