វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វោទានកម្ម
ន. [វោ-ទា-នៈ-កាំ]
ការលាង, ជម្រះ, សម្អាត; ការធ្វើចិត្តឱ្យបរិសុទ្ធ, ឱ្យផូរផង់, ឱ្យស្អាត :
ការលាង, ជម្រះ, សម្អាត; ការធ្វើចិត្តឱ្យបរិសុទ្ធ, ឱ្យផូរផង់, ឱ្យស្អាត :
ការលាង, ជម្រះ, សម្អាត; ការធ្វើចិត្តឱ្យបរិសុទ្ធ, ឱ្យផូរផង់, ឱ្យស្អាត :
“ធ្វើវោទានកម្ម។”