វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វោហារសាស្ត្រ
ន. [វោ-ហា-សាស]
វោហារកោសល្យ, សិល្បៈនៃការនិយាយស្ដីឱ្យបានល្អនិងមានភាពទាក់ទាញ :
វោហារកោសល្យ, សិល្បៈនៃការនិយាយស្ដីឱ្យបានល្អនិងមានភាពទាក់ទាញ :
វោហារកោសល្យ, សិល្បៈនៃការនិយាយស្ដីឱ្យបានល្អនិងមានភាពទាក់ទាញ :
“ការប្រឡងវោហារសាស្ត្រសកល។”