វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វះ
កិ. [វះ]
ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យមានរង្វះ, ពុះ, កាត់, ពន្លះឱ្យដាច់ជារង្វះ ឬហែកញែកចេញ :
ឧទាហរណ៍
“វះងៀត, វះពោះត្រី, ពេទ្យវះរបួស។”
២
វះហើយកាត់ឱ្យដាច់ចេញផង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
វះជាចម្រៀក។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់