វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សកទាគាមិ
ន. [សៈ-កៈ-ទា-គា-មិ]
(ព.ពុ.) ឈ្មោះមគ្គនិងផលជាលោកុត្តរធម៌ របស់អរិយបុគ្គលអ្នកត្រឡប់មកកើតក្នុងលោកនេះម្ដងទៀតជាកំណត់; ហៅថា សកទាគាមិមគ្គ, សកទាគាមិផល ប្រើជា សកិទា ដូច្នេះវិញ ក៏មាន។
(ព.ពុ.) ឈ្មោះមគ្គនិងផលជាលោកុត្តរធម៌ របស់អរិយបុគ្គលអ្នកត្រឡប់មកកើតក្នុងលោកនេះម្ដងទៀតជាកំណត់; ហៅថា សកទាគាមិមគ្គ, សកទាគាមិផល ប្រើជា សកិទា ដូច្នេះវិញ ក៏មាន។
(ព.ពុ.) ឈ្មោះមគ្គនិងផលជាលោកុត្តរធម៌ របស់អរិយបុគ្គលអ្នកត្រឡប់មកកើតក្នុងលោកនេះម្ដងទៀតជាកំណត់; ហៅថា សកទាគាមិមគ្គ, សកទាគាមិផល ប្រើជា សកិទា ដូច្នេះវិញ ក៏មាន។
“”
(ម.ព. សកទាគាមី ផង។ ប្រើជា សកិទាគាមី ដូច្នេះវិញក៏មាន)។