វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សក់ផ្កាថ្កូវ

ន. [សក់-ផ្កា-ថ្កូវ]

ម៉ូតសក់មួយបែបរបស់ស្ត្រីខ្មែរ ដែលកាត់ខ្លីល្មមឱ្យមានលក្ខណៈឈរត្រង់បះទៅលើរបៀបម៉ូតសក់មនុស្សប្រុស :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ម៉ូតសក់មួយបែបរបស់ស្ត្រីខ្មែរ ដែលកាត់ខ្លីល្មមឱ្យមានលក្ខណៈឈរត្រង់បះទៅលើរបៀបម៉ូតសក់មនុស្សប្រុស :

ឧទាហរណ៍

“សក់ផ្កាថ្កូវនិងសក់ស្លាបចាបវែងជាម៉ូតពេញនិយមសម្រាប់មនុស្សចាស់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់