វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក់ផ្កាថ្កូវ
ន. [សក់-ផ្កា-ថ្កូវ]
ម៉ូតសក់មួយបែបរបស់ស្ត្រីខ្មែរ ដែលកាត់ខ្លីល្មមឱ្យមានលក្ខណៈឈរត្រង់បះទៅលើរបៀបម៉ូតសក់មនុស្សប្រុស :
ម៉ូតសក់មួយបែបរបស់ស្ត្រីខ្មែរ ដែលកាត់ខ្លីល្មមឱ្យមានលក្ខណៈឈរត្រង់បះទៅលើរបៀបម៉ូតសក់មនុស្សប្រុស :
ម៉ូតសក់មួយបែបរបស់ស្ត្រីខ្មែរ ដែលកាត់ខ្លីល្មមឱ្យមានលក្ខណៈឈរត្រង់បះទៅលើរបៀបម៉ូតសក់មនុស្សប្រុស :
“សក់ផ្កាថ្កូវនិងសក់ស្លាបចាបវែងជាម៉ូតពេញនិយមសម្រាប់មនុស្សចាស់។”