វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក្ការសម្មាន
ន. [ស័ក-កា-រ៉ៈ-ស័ម-ម៉ាន]
សក្ការៈនិងសេចក្ដីរាប់អាន, សក្ការៈនិងសេចក្ដីគួរសម :
សក្ការៈនិងសេចក្ដីរាប់អាន, សក្ការៈនិងសេចក្ដីគួរសម :
សក្ការៈនិងសេចក្ដីរាប់អាន, សក្ការៈនិងសេចក្ដីគួរសម :
“ធ្វើសក្ការសម្មាន។ (ព.កា.) ថា សក្ការសម្មាន នាំឱ្យបានគ្នាជាមិត្រ នរណាបានប្រព្រឹត្ត ពិតជានឹងមានមិត្រច្រើន។ ចងមិត្រដោយការឱ្យ ឱ្យញយៗមិត្រក៏កើន ក្ដីសុខក្ដីចម្រើន តែងមានច្រើនព្រោះការឱ្យ។”