វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សក្ដា
គុ. [ស័ក-ក្ដា]
ដែលអាច, អង់អាច, ដែលមានអំណាច, ក្លាហាន; មានកម្លាំង; មានព្យាយាមរឹងប៉ឹង; ពូកែ, ខ្លាំងពូកែ; ជំនាញ; ដែលប៉ិនធន់ទ្រាំ។
ដែលអាច, អង់អាច, ដែលមានអំណាច, ក្លាហាន; មានកម្លាំង; មានព្យាយាមរឹងប៉ឹង; ពូកែ, ខ្លាំងពូកែ; ជំនាញ; ដែលប៉ិនធន់ទ្រាំ។
ដែលអាច, អង់អាច, ដែលមានអំណាច, ក្លាហាន; មានកម្លាំង; មានព្យាយាមរឹងប៉ឹង; ពូកែ, ខ្លាំងពូកែ; ជំនាញ; ដែលប៉ិនធន់ទ្រាំ។
“”
សេចក្ដីអង់អាច, ភាពមានអំណាច, សេចក្ដីក្លាហាន, ការប៉ិនធន់ទ្រាំ :
“មានសក្ដា, ដោយសក្ដា។”
តេជះដ៏អង់អាច, ដ៏ក្លាហាន។
“”
(ម.ព. សក្ដាតេជ)។
“”
អានុភាពដ៏អង់អាច, ... :
“(ព.កា.) ថា សក្ដាខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែគ្មានយស ពុំស្មើប្រជា ដែលគេគ្មានស័ក្ដិ គេមានមេត្តា សទ្ធាជ្រះថ្លា ទេព្ដាស្រឡាញ់។ កាព្យច្បាប់ រាជនេតិ នៃព្រះរាជសម្ភារថា ស័ក្ដិពុំស្មើយស អ្នកមានរបស់ ពុំស្មើសក្ដា សូវបង់ធនធាន កុំខុសអាជ្ញា សូវមានរោគា កុំឱ្យមើលងាយ។”