វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សក្ដិភូមិ

ន. [ស័ក-ក្ដិ-ភូម]

ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋដោយព្រះរាជា ភាគច្រើនផ្អែកលើច្បាប់សាសនា ដែលក្នុងនោះដីធ្លីនិងប្រជាជនជាកម្មសិទ្ធិផ្ដាច់មុខរបស់ព្រះអង្គ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ការគ្រប់គ្រងរដ្ឋដោយព្រះរាជា ភាគច្រើនផ្អែកលើច្បាប់សាសនា ដែលក្នុងនោះដីធ្លីនិងប្រជាជនជាកម្មសិទ្ធិផ្ដាច់មុខរបស់ព្រះអង្គ :

ឧទាហរណ៍

“របបសក្ដិភូមិបានចាប់ផ្ដើមនៅអឺរ៉ុបខាងលិចនៅក្នុងអំឡុងសតវត្សទី៩ និងឈានដល់ចំណុចកំពូលនៅសតវត្សទី១២និង១៣។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់