វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សគ្គ
ន. [ស័ក-គៈ]
ឋានសួគ៌។
ឋានសួគ៌។
ឋានសួគ៌។
“”
សម្ដីសម្ដែងអំពីឋានសួគ៌, ពាក្យទេសនាប្រកាសអំពីឋានសួគ៌។
“”
(ម.ព. សគ្គគាមី)។
“”
អ្នកដែលនឹងបានទៅកើតឯឋានសួគ៌។
“”
ផ្លូវទៅឋានសួគ៌ (ផ្លូវសួគ៌)។
“”
សួគ៌និងនិញ្វន។
“”
ផ្លូវសួគ៌និងនិញ្វន។
“”
(ម.ព. សគ្គវាសី)។
“”
អ្នកនៅក្នុងឋានសួគ៌ (ទេវតាទូទៅ)។
“”
(បើស្ត្រីជា សគ្គគាមិនី)។