វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កត់សង្កិន
កិ. [សង់-កត់-សង់-កិន]
សង្កត់ដូចជាកិនរឿយៗឱ្យល្អិតខ្ទេចខ្ទី, បង្គ្របលើ; បៀតបៀនយកប្រយោជន៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សង្កត់ដូចជាកិនរឿយៗឱ្យល្អិតខ្ទេចខ្ទី, បង្គ្របលើ; បៀតបៀនយកប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“និយាយសង្កត់សង្កិន; សង្កត់សង្កិនយកប្រាក់; សង្កត់សង្កិនរាស្ត្រ។ល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់