វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កួត
កិ. [សង់-កួត]
កួតរឿយៗ; ត្រដុសរឿយៗ, ធ្វើឱ្យកកិតរឿយៗ :
កួតរឿយៗ; ត្រដុសរឿយៗ, ធ្វើឱ្យកកិតរឿយៗ :
កួតរឿយៗ; ត្រដុសរឿយៗ, ធ្វើឱ្យកកិតរឿយៗ :
“សង្កួតកាំបិត។”
ឈើសម្រាប់សង្កួតកាំបិតជាដើម។
“”
ថ្មសម្រាប់សង្កួតកាំបិតជាដើម។
“”
ស្បែកសម្រាប់សង្កួតកាំបិតជាដើម។
“”