វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្កោប
ន. [សង់-កោ-ប៉ៈ]
ការកម្រើក; ការកក្រើកចិត្ត, សេចក្ដីក្រោធ។
ការកម្រើក; ការកក្រើកចិត្ត, សេចក្ដីក្រោធ។
ការកម្រើក; ការកក្រើកចិត្ត, សេចក្ដីក្រោធ។
“”
ហេតុនៃកំហឹង, ហេតុដែលបណ្ដាលឱ្យខឹង។
“”
មូល, ដើមហេតុ, ប្រភពនៃកំហឹង; ដើមទងដែលនាំបណ្ដាលឱ្យក្រោធ។
“”