វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្ខុញ
កិ. [សង់-ខុញ]
ជំរុញ, រុញដោយប្រញាប់ឱ្យជ្រុលឬឱ្យលឿនទៅមុខ; បង្ខំខ្លាំងឱ្យទាន់ចិត្ត, បន្ទាន់ចិត្ត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជំរុញ, រុញដោយប្រញាប់ឱ្យជ្រុលឬឱ្យលឿនទៅមុខ; បង្ខំខ្លាំងឱ្យទាន់ចិត្ត, បន្ទាន់ចិត្ត :
ឧទាហរណ៍
“សង្ខុញឱ្យទាន់ការ, សង្ខុញដាក់; សួរសង្ខុញ, ទារសង្ខុញ, សង្ខុញចូល។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់