វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្គាយនា
ការប្រជុំសូត្រឱ្យត្រូវគ្នាតាមបែបមួយ, ការប្រជុំផ្ទៀងធម៌ឬច្បាប់ឱ្យត្រឹមត្រូវសព្វគ្រប់តាមបែបដើម; ការប្រជុំផ្ទៀងព្រះត្រៃបិដកពុទ្ធវចនៈឱ្យត្រឹមត្រង់ មិនឱ្យល្អៀងឃ្លៀងចាកបែបដើម :
ការប្រជុំសូត្រឱ្យត្រូវគ្នាតាមបែបមួយ, ការប្រជុំផ្ទៀងធម៌ឬច្បាប់ឱ្យត្រឹមត្រូវសព្វគ្រប់តាមបែបដើម; ការប្រជុំផ្ទៀងព្រះត្រៃបិដកពុទ្ធវចនៈឱ្យត្រឹមត្រង់ មិនឱ្យល្អៀងឃ្លៀងចាកបែបដើម :
ការប្រជុំសូត្រឱ្យត្រូវគ្នាតាមបែបមួយ, ការប្រជុំផ្ទៀងធម៌ឬច្បាប់ឱ្យត្រឹមត្រូវសព្វគ្រប់តាមបែបដើម; ការប្រជុំផ្ទៀងព្រះត្រៃបិដកពុទ្ធវចនៈឱ្យត្រឹមត្រង់ មិនឱ្យល្អៀងឃ្លៀងចាកបែបដើម :
“លើកសង្គាយនា, ធ្វើសង្គាយនា, បឋមសង្គាយនា, ទុតិយសង្គាយនា, តតិយសង្គាយនា (ព.ពុ.)។”
(សូម្បីនិមន្តធម្មកថិក ២ រូបឬ៣ រូប ទេសន៍ចោទឆ្លើយយ៉ាងសង្ខេប មានតំណាលរឿងសង្គាយនាពីព្រេងនាយតាមពុទ្ធសាសនប្រវត្តិ, ខ្មែរក៏ហៅ សង្គាយនា ដែរ ដូចជា និមន្តលោកទេសន៍សង្គាយនា, សង្គាយនាបង្ហើយបុណ្យ។ វេវ. សង្គីតិ)។