វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្ឃការី
ន. [សង់-ឃៈ-កា-រ៉ី] ឬ [សង់-ខ្រី]
អ្នកធ្វើការសង្ឃ; ខ្មែរហៅក្រុមអ្នករាជការក្នុងព្រះរាជវាំងមួយក្រុម មានមុខការខាងចាត់ការសង្ឃដែលទាក់ទងដោយកិច្ច មានព្រះរាជនិមន្តជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកធ្វើការសង្ឃ; ខ្មែរហៅក្រុមអ្នករាជការក្នុងព្រះរាជវាំងមួយក្រុម មានមុខការខាងចាត់ការសង្ឃដែលទាក់ទងដោយកិច្ច មានព្រះរាជនិមន្តជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់