វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្រួម
កិ. [សង់-រួម]
បិទ, ប្រយ័ត្នមិនឱ្យអារម្មណ៍អាក្រក់ចូលមកបាន; ប្រយ័ត្នមិនឱ្យអារម្មណ៍ដែលកើតតាមទ្វារភ្នែក, ត្រចៀក, ច្រមុះ, អណ្ដាត, កាយ, ចិត្ត ក្លាយទៅជាអភិជ្ឈាទោមនស្ស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បិទ, ប្រយ័ត្នមិនឱ្យអារម្មណ៍អាក្រក់ចូលមកបាន; ប្រយ័ត្នមិនឱ្យអារម្មណ៍ដែលកើតតាមទ្វារភ្នែក, ត្រចៀក, ច្រមុះ, អណ្ដាត, កាយ, ចិត្ត ក្លាយទៅជាអភិជ្ឈាទោមនស្ស :
ឧទាហរណ៍
“បព្វជិតត្រូវសង្រួមឥន្ទ្រិយ ឱ្យស្រគត់ស្រគំ; ការសង្រួមឥន្ទ្រិយជាគុណនាំឱ្យបានសុខស្រួលជានិច្ច។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើជា សំរួម ក៏មានខ្លះ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់