វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្រែក
ន. [សង់-រ៉ែក]
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗរែក :
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗរែក :
ប្រដាប់សម្រាប់ច្រកអ្វីៗរែក :
“ដាក់ល្អីក្នុងសង្រែក។”
ប្រដាប់សម្រាប់តម្កល់អ្វីៗ ព្យួរឬយួរ :
“សង្រែកព្យួរឆ្នាំង។”
ស្នាមឬលំអានជាខ្សែមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងសង្រែក :
“សង្រែកក្បាល, សង្រែកបាត្រដែក។”
ឫស ឬ ទងមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងសង្រែក :
“ឫសសង្រែក។”
លើកគ្រឿងបំណន់ដាក់ក្នុងសង្រែកព្យួរ (ធ្វើតាមជំនឿរបស់អ្នកត្រូវការ)។
“”