វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្វាស
ន. [សង់-វ៉ាស]
ការនៅរួមគ្នា, ការនៅជាមួយគ្នា; ការរួមបវេណី :
ការនៅរួមគ្នា, ការនៅជាមួយគ្នា; ការរួមបវេណី :
ការនៅរួមគ្នា, ការនៅជាមួយគ្នា; ការរួមបវេណី :
“មានសង្វាសស្មើគ្នា; រួមសង្វាស។”
ការលួចសង្វាស គឺសាមណេរដែលបួសត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ ហើយក្លែងខ្លួនជាភិក្ខុចូលធ្វើកិច្ចផ្សេងៗ ស្មើគ្នានឹងពួកភិក្ខុ។
“”
(បើដាក់រួមភ្ជាប់ជាមួយនឹងសព្ទដទៃ ច្រើនប្រើ សំវាសជាង)។