វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្វេគ
[សង់-វេក]
សេចក្ដីស្លុតចិត្ត, ដំណើរតក់ស្លុត, ការនឹកខ្លាចអំពើអាក្រក់, ការរំពឹងឃើញសេចក្ដីទុក្ខលំបាក; ដំណើរនឹកអាណោចអាធម្ម; សេចក្ដីនឹកអាណិតទៅរកអ្នកដែលរងទុក្ខលំបាក :
សេចក្ដីស្លុតចិត្ត, ដំណើរតក់ស្លុត, ការនឹកខ្លាចអំពើអាក្រក់, ការរំពឹងឃើញសេចក្ដីទុក្ខលំបាក; ដំណើរនឹកអាណោចអាធម្ម; សេចក្ដីនឹកអាណិតទៅរកអ្នកដែលរងទុក្ខលំបាក :
សេចក្ដីស្លុតចិត្ត, ដំណើរតក់ស្លុត, ការនឹកខ្លាចអំពើអាក្រក់, ការរំពឹងឃើញសេចក្ដីទុក្ខលំបាក; ដំណើរនឹកអាណោចអាធម្ម; សេចក្ដីនឹកអាណិតទៅរកអ្នកដែលរងទុក្ខលំបាក :
“កើតសង្វេគ, មានសង្វេគ។”
ស្លុតចិត្ត, តក់ស្លុត, ខ្លាចអំពើអាក្រក់, រំពឹងឃើញសេចក្ដីទុក្ខលំបាក; នឹកអាណោចអាធម្ម :
“គួរឱ្យសង្វេគ។”
ភាពនៃសង្វេគ។
“”
ហេតុដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតសង្វេគ។
“”